Klimaatrechtvaardigheid

Wist je dat klimaatverandering vrouwen harder treft?

  

In Zuid-Amerika wordt de Amazone platgebrand door de houtkap- en veeteeltindustrie. In Nigeria wordt een zesbaans-snelweg gepland dwars door een regenwoud waarvan lokale gemeenschappen afhankelijk zijn voor hun levensonderhoud. In Bolivia vervuilen olieraffinaderijen en mijnbouw het water en doden de gewassen van inheemse inwoners.

Klimaatverandering, milieuvervuiling, uitputting van natuurlijke hulpbronnen: dit zijn de meest urgente kwesties van onze tijd. En hoewel ze iedereen treffen, voelen vrouwen de impact het hardst. Vrouwen en meisjes vormen 80% van de mensen die ontheemd raken door klimaatverandering. Op veel plekken zijn vrouwen verantwoordelijk voor de teelt van gewassen om hun gezin te voeden, maar hebben ze niet het recht om land te bezitten. En zij zijn degenen die lange afstanden lopen om water te halen, om vervolgens onderweg lastiggevallen of zelfs aangevallen te worden.

Maar gelukkig groeit de weerstand. Mama Cash ondersteunt een steeds groeiend aantal activisten die direct worden getroffen door de gevolgen en vooroplopen in het nemen van de zo nodige actie. Ze protesteren tegen de uitbuiting van de aarde en vechten voor een duurzame toekomst voor ons allemaal. En jij kan je bij hen aansluiten.

Geef nu

 

Ruim baan voor feministisch klimaat- en milieuactivisme

Mensen zeggen wel eens: klimaatverandering en milieuvervuiling zijn toch geen specifiek feministische issues? En natuurlijk: die treffen iedereen. Wel worden vrouwen vaak extra hard getroffen. Daarom steunt Mama Cash steeds meer activisten die de gevolgen van klimaatverandering en milieuvervuiling aan den lijve ondervinden.

Lees hoe de groepen die Mama Cash steunt in actie komen

 

Agua y Vida: Vrouwen, rechten, en het milieu

“Ze zeiden dat we moeilijk deden,” vertelt Angélica, medeoprichter van de groep Agua y Vida – Mujeres, Derechos y Ambiente in Mexico. “Eerst maakten we deel uit van een gemengde organisatie die zich bezighield met voedselsoevereiniteit, biologische landbouw en de bouw van wateropvangsystemen, maar de mannen lieten ons nauwelijks onze kennis inbrengen. Ze wilden alle beslissingen nemen over zaken waar wij als vrouwen in het dagelijks leven het meest mee te maken hebben, bijvoorbeeld over het gebruik van water, maar zonder ons erbij te betrekken.

Lees hoe Angélica en anderen hun eigen groep oprichtten.

 

Rural Women’s Assembly: Het gaat om hun levensonderhoud maar van wie is het land?


Wist je dat meer dan 30% van de vrouwen in de landbouw werkt, maar dat minder dan 13% het land bezit? Dat betekent dat vrouwen wereldwijd verantwoordelijk zijn voor de voedselproductie voor hun families en gemeenschappen, maar aan het eind van de dag hebben ze niets te zeggen over het land waar ze op werken.

Hier zie je hoe onze grantee-partners Rural Women’s Assembly in Zuid-Afrika dit proberen te veranderen.


Bai Indigenous Women's Network: Verzet tegen de vernietigende 'ontwikkeling'

Onder leiding van President Duterte, wordt inheems grondgebied in de Filipijnen gestolen voor ontwikkelingsprojecten van bedrijven die de inheemse gemeenschappen verdrijven. Deze verdrijving heeft vooral invloed op inheemse vrouwen, die de meest kwetsbare groep vormen in de Filipijnen.

Leer over hoe onze grantee-partners inheemse vrouwen in het hele land samen brengen om zich te verzetten.

 

Climate Liberation Bloc: Het gaat niet om 'de natuur redden'

Deze groep (CLuB) wil een intersectioneler perspectief binnen de Nederlandse klimaatbeweging stimuleren. ‘De natuur redden’ is volgens CluB niet waar het om draait: het hele koloniale kapitalisme dat ecocide mogelijk maakt, moet ontmanteld worden.

Lees hoe CLuB dat wil gaan aanpakken.

 

Deel dit artikel