Ga direct naar de content
3 november 2021

Interview met Alejandra Sardá-Chandiramani

“We voelden allen de grote verantwoordelijkheid.’’

Alejandra Sarda-ChandiramaniParticipatieve subsidieverstrekking laat de stem horen van mensen die toegewijd zijn aan vrouwengroepen”, stelt Alejandra Sardá- Chandiramani. Zij behoorde tot het eerste Community Comité (COM COM) dat in 2021 oordeelde en beslissingen nam over subsidieaanvragen. “Dat Mama Cash die macht met ons ging delen, dat getuigt van enorm veel vertrouwen.”

Alejandra (61 jaar) is Argentijnse en heeft een lange carrière als activiste opgebouwd. Zij was actief binnen een groepering voor de rechten van lesbiennes in de jaren dat haar land werd geregeerd door dictators. “In die jaren werd ik ook een mensenrechtenactivist. Enkele jaren later werd ik door Mama Cash uitgenodigd om een workshop te leiden  over trans personen en het belang van trans rechten binnen feministische bewegingen”  Van 2009 tot 2013 werkte Alejandra voor Mama Cash als Senior Programme Officer Women’s Funds. 

Wat maakt Mama Cash uniek?

“Mama Cash is altijd bereid om te vernieuwen, nieuwe wegen in te slaan. Hun betrokkenheid bij vrouwengroepen en vrouwenbewegingen en de wil om te begrijpen en ze tot dienst te zijn is ook al opmerkelijk. Maar ze zijn niet bang om nieuwe wegen in te slaan. Laten we het doen, laten we uitvinden hoe het werkt en het goed doen. Dat is typisch Mama Cash. Het getuigt van durf en dat laten ze ook zien met de keuze voor participatieve subsidieverstrekking.”

Hoe ging het COM COM te werk?

“Er is veel gedaan om het werk van ons comité goed voor te bereiden. Natuurlijk was onze taak gecompliceerd. Elk van de leden startte met het lezen van 20 aanvragen. Dat waren aanvragen over onderwerpen waarmee ieder van ons vertrouwd was. In totaal waren er 120 aanvragen, waarvan een groot aantal op het gebied van seksuele rechten.

Uiteindelijk kwamen we tot vijftien groepen die subsidie hebben gekregen. Dat was een uitputtend proces. Voor mij was het heel belangrijk om goed te luisteren naar mijn collega’s om te weten wat zij waardevol vonden. Het doet echt pijn als je een goed voorstel ziet en op een gegeven moment ’nee’ moet zeggen. We moesten ook tot een evenwichtige balans, tussen alle werelddelen, komen.”

Welk project ging je in het bijzonder aan het hart?

“Dat gaat over een groep die zich onder meer sterk maakte voor huisvesting van trans personen. Ik heb dat voorstel binnen de COM COM gepresenteerd en het is echt fantastisch wat ze doen. De COM COM besloot unaniem om de groep geld te geven. Ik huilde toen ik het voorstel las, toen ik het presenteerde en toen het geld werd toegekend.

Ik weet uit eigen ervaring hoe belangrijk het is voor zo’n groep om geld te krijgen. Tien, twintigduizend euro maakt al een enorm verschil.”

En voor de aankomende jaren?

“De COM COM is met grote zorg samengesteld. Natuurlijk waren er meningsverschillen, maar elk lid was ook in staat om naar andere te luisteren en andere meningen werden gerespecteerd. Wat ons heeft geholpen, is dat de uiteindelijke stemming over toekenning van de subsidies geheim was. Dat was een goede keuze van Mama Cash.

Participatieve subsidieverstrekking is een grote stap geweest. Deze beslissingen worden genomen door mensen die de lokale situatie kennen, die zelf actief zijn in bewegingen en weten waar het geld het beste wordt besteed. De betrokkenheid van de COM COM-leden was geweldig.”