Ga direct naar de content
11 juli 2021

Interview met Ellen Sprenger

Voormalig Mama Cash directeur Ellen Sprenger leerde Mama Cash kennen toen ze in de jaren tachtig aan de universiteit studeerde. Een vriendin vertelde haar over Mama Cash en er was meteen een klik. Ze vertelt: “Ik wist gewoon dat ik mijn mensen had gevonden!” Ellens vertrouwen in Mama Cash heeft nooit gewankeld. Toen zij en haar partner, Joanna Kerr, oud-directeur van AWID en van Greenpeace Canada, besloten hun testament op te stellen, was er geen twijfel mogelijk: Mama Cash moest als begunstigde worden opgenomen.

Ellen vervolgt: “Ik werd donateur, toen ik nog midden twintig was. Destijds dacht ik: ‘Ik ben een student, ik heb geen geld! Ik geef later wel als ik een salaris heb. ’Maar mijn vriendin, die al donateur van Mama Cash was, zei: ‘Het is niet alleen het geld, het gaat erom dat je deel uitmaakt van een beweging. Je moet delen wat je hebt.’ Ik zag dat Mama Cash activisten in de frontlinies steunde waar verandering moest plaatsvinden. Die activisten zien het nemen van risico's als onderdeel van hun leven, en ze verleggen continu grenzen voor meer gerechtigheid in de wereld. Ik wist dat ik daar aan bij wilde dragen.”

In de jaren negentig had Ellen haar “eerste grote baan” bij Oxfam-Novib. Toen ze hoorde dat Mama Cash op zoek was naar een nieuwe directeur in 2001, had ze net een Master Business Administration (MBA) afgerond. Ze herinnert zich dat het voelde alsof ze in vuur en vlam stond. "Ik dacht: ‘wauw, wat als ik die organisatie zou kunnen leiden?’" Ze besloot dat het tijd was om Oxfam te verlaten en volledig terug te keren naar het feminisme. "Weet je, ik denk dat het Mama Cash-team destijds misschien een beetje cynisch was over mijn MBA, maar ik heb de baan toch gekregen", lacht ze. "Misschien heeft mijn lesbisch zijn de MBA een beetje goed gemaakt."

“Ik was van 2001 tot 2004 directeur bij Mama Cash, en dat waren geweldige jaren. Ik heb veel geleerd over het omarmen van het vrolijke, creatieve deel van mezelf. Als ik aan Mama Cash denk, moet ik glimlachen. Luister maar naar de naam: zij is gewaagd, creatief. Ik denk aan het Feminist Festival een paar jaar geleden in het Stedelijk Museum in Amsterdam, met de geweldige toespraak van de Guerrilla Girls. Je liep het museum binnen en het eerste wat je zag was een enorme kring van vrouwen die een naakte man aan het schetsen waren. Shocking.. vooral ook voor de andere mannen in de ruimte. Maar dat is iets wat Mama Cash zo goed doet: het speelse integreren met het verdomd serieuze; het integreren van hoofd, hart en ‘gut’.”

“Ik denk aan het citaat van Emma Goldman: ‘Als ik niet kan dansen, wil ik geen deel uitmaken van je revolutie’. Dat is voor mij de geest van Mama Cash. En ik denk dat de wereld daar meer van nodig heeft: meer Mama Cash. Mama Cash is gedurfd, maar ook serieus. Serieus over het werven van fondsen . Een van de dingen die zo opwindend was aan Mama Cash, en nog steeds is, is de toewijding om de financieringspot voor feministisch activisme te vergroten. Mama Cash moedigt mensen aan om tijd, moeite en geld te investeren om onze bewegingen goed gefinancierd en gezond te houden, zoals bij het nalatenschapsprogramma. Ik vind het geweldig hoe Mama Cash zich inzet om de financiering door individuen te verhogen om zo feministisch activisme wereldwijd te steunen. Het is absoluut de weg vooruit. "

Toen Ellen en Joanna ervoor gingen zitten om hun testament te bespreken, waren ze het eens over de kwesties waar ze het meest gepassioneerd over waren: het milieu, de rechten van inheemse volkeren en feminisme. "Dat is waar het grootste deel van ons geld naartoe gaat. Het voelde voor ons logisch om deze onderwerpen vooruit te helpen. En toen we nadachten over de organisaties die we wilden opnemen in ons testament, zei ik: ‘Mama Cash is mijn eerste liefde, en moet deel uitmaken van onze nalatenschap.’

Wilt u meer weten over nalaten aan Mama Cash? Bel of mail dan met Janine van Doorn, tel: 020 5158745, e-mail: j.van.doorn@mamacash.org.