4 juni 2019

Waarom #MyBodyIsMine?

In een wereld die steeds meer polariseert, is het voor feministen de uitdaging om te zoeken naar verbinding. Niet om verschillen weg te poetsen, integendeel. “De feministische beweging kan alleen maar aan kracht winnen als ze verschillen erkent”, meent Mama Cash medewerker Emma Herman. “En vervolgens solidariteit toont, dwars door alle verschillen heen.” 

Daarom lanceerde Mama Cash op 4 Juni onze internationale campagne #MyBodyIsMine.Met deze campagne willen we het recht op zelfbeschikking en het recht op genot en plezier onder de aandacht brengen. We vragen zo veel mogelijk mensen om zich hierover uit te spreken en zich te laten zien op sociale media, en verhalen van activisten te delen. Zo claimen we samen meer ruimte voor lichamelijke verscheidenheid en vrijheid.

Zo kun je meedoen aan de campagne

#MeToo

Solidariteit kan een kracht opwekken die bergen kan verzetten. Herman: “We hebben het gezien aan de #MeToo-beweging, die het feminisme in het westen de afgelopen jaren zo’n enorme push gaf.  De zwarte activiste Tarana Burke bedacht de term ‘Me Too’ dik 20 jaar geleden, als manier om van vrouw tot vrouw te spreken over seksueel geweld. In 2017 werd het als hashtag opgepikt en kwam daar die explosie van getuigenissen uit voort. Fantastisch. Maar lastig was wel dat het een Hollywood-ding werd, met al die openbare aanklachten en podiumverklaringen. Terwijl Tarana Burke het bedoelde en gebruikte als manier om je solidair te verklaren.” 

Burke zelf heeft het over ‘empowermental empathy’. Herman: “Die vorm van solidariteit is van onschatbare waarde! Vrouwen en meiden, en transgender en intersekse personen: allemaal hebben ze te maken met aanvallen op hun lichaam, op hun vorm van lichamelijkheid. Het is zo belangrijk om elkaar te laten weten dat je elkaar herkent en steunt, hoe verschillend je onderling ook bent. To show up for each other, zoals dat in het Engels zo mooi heet. Dat is een heel fysiek ding hè. Er gewoon alleen al zijn, achter of naast iemand gaan staan, zelfs als je verder niets doet of zegt, zelfs als het alleen maar digitaal is.” 

Bloed lekken alleen in het geniep

Ook bij de #MyBodyIsMine-campagne is solidariteit de kern. Die campagne draait om het gezamenlijk opkomen tegen de inperkingen waarmee vrouwenlichamen geconfronteerd worden en het vieren van lichamelijke vrijheid en plezier. Happy Mwende Kinyili, programmadirecteur bij Mama Cash: “Wij willen dat elke vrouw, elk meisje zich goed voelt in haar lichaam. Het lichaam is hét feministische issue bij uitstek. Denk alleen al aan al die dingen die je worden verteld over je lichaam, wat je lichaam niet zou mogen doen en zijn! Het moet slank en langbenig zijn. Het lekt soms bloed, maar dat mag eigenlijk niet, alleen maar in het geniep. En als je een zwart lichaam hebt, dan is het helemaal erg. Dan kun je al helemaal nooit voldoen aan de normen voor schoonheid, mag je niet uitbundig dansen, en zeker niet de barricades op…” 

Gelukkig kunnen we ons lichaam ook juist inzetten als feministisch instrument. Mwende Kinyili: “De manier waarop ik beweeg, hoe ik eruitzie, waar ik slaap, het werk dat ik doe: al deze dingen doe ik met mijn lichaam. En daarmee kan ik mijzelf dus ook bevrijden. Daarbij helpt het om toenadering te zoeken tot lichamen die eruitzien, voelen, strijden en dansen als het mijne. Ik heb zoveel geleerd over hoe ik mijn lijf moet bevrijden van alle schaamte en beperkingen door het samenzijn met andere zwarte queer vrouwen! Maar het is net zo belangrijk om toenadering te zoeken tot lichamen die heel anders zijn. Om solidair te zijn met alle lichamen die niet in vrijheid kunnen zijn hoe ze zijn.”

Bekijk Happy’s #MyBodyIsMine portret

 

 

Bruggen bouwen 

In het werk van Mama Cash wordt heel bewust gekozen voor het bouwen van bruggen tussen verschillende activisten, tussen verschillende bewegingen. Herman: “Het besef dat onder meer seksisme, racisme en homofobie verknoopt zijn en het één niet bestreden kan worden zonder het andere, staat centraal in ons werk. Dus is het belangrijk dat op een vrouwenrechtenconferentie ook transgender mensen aanwezig zijn en het woord voeren. Dat het recht op gezondheidszorg ook bepleit wordt voor en namens sekswerkers. Dat de milieubeweging oog heeft voor de koloniale impact van klimaatverandering. En dat verschillende generaties vrouwen de handen ineenslaan.”

Een mooi recent voorbeeld uit Nederland van dat laatste is de samenwerking tussen het al uit de tweede feministische golf stammende Bureau Clara Wichmann (dat met steun van Mama Cash rechtszaken voor vrouwenrechten voert tegen de Nederlandse staat) en het jonge ‘platform voor instapfeminisme’ De Bovengrondse. Die bundelden de krachten om de overtijdpil via de huisarts beschikbaar te krijgen.  

ALOK Vaid-Menon duidt deze vorm van bewust vormgegeven solidariteit ook wel aan met ‘vriendschap als politieke praktijk’. Deze queer performer is een van de gezichten van onze #MyBodyIsMine-campagne.

Horen wat ALOK en andere activisten te vertellen hebben?

Kijk op www.mybodyismine.com voor hun verhaal en praat mee!

 

 

 

Deel dit artikel