... Kom je waarschijnlijk uit in het huis van een vrouw in Zuidoost-Azië.

Miljoenen vrouwen werken vanuit huis aan onze kleding en sieraden. Thuiswerkers zijn essentieel voor nationale en internationale economieën, toch worden ze onderbetaald en uitgebuit. Deze vrouwen worden niet betaald per uur, maar per kledingstuk - en aan die betaling zit geen ondergrens.

Deze manier van werken leidt tot enorm lange werkdagen, want een hogere productie leidt uiteraard tot net wat meer loon.

Deel dit artikel

Ze willen dat hun werk gerespecteerd wordt.
Ik ook!

 

Zehra richtte een vakbond op, De Unie van Vrouwelijke Werknemers: HBWWF. En zij strijden voor radicale verandering.

Inmiddels bestaat de groep uit meer dan 4500 vrouwen. Na jaren van lobbyen en demonstreren behaalden ze een enorm grote overwinning: hun werk werd officeel erkend als werk. Hierdoor kunnen ze daadwerkelijk gaan strijden voor de verbetering van hun arbeidsrechten.

DE VOLGENDE STAP? EEN MINIMUMLOON EN KORTE WERKDAGEN.

Je weet dat veel van je kleding door vrouwen zoals deze wordt gemaakt.

Wettelijke erkenning voor hun werk is iets dat jij toch ook wilt?

Steun je groepen zoals deze om nóg meer voor elkaar te krijgen? Ik doneer graag voor vrouwenrechten