Nieuws & Blogs

Panmela Castro office mural rede nami

Rede Nami's Panmela Castro bezoekt Mama Cash kantoor

Auteur Mama Cash

Op 20 juli brachten Panmela Castro en Artha Baptista van voormalig grantee partner Rede Nami een bezoek aan het Mama Cash kantoor. Rede Nami is een organisatie die gender ongelijkheid aankaart door middel van street art en graffiti. Reden voor dit bezoek? Ze wilden graag ons kantoor opvrolijken met een graffiti kunstwerk.

Mama Cash steunde Rede Nami in 2011 en 2012. Mama Cash gaf ze hun allereerste subsidie. Panmela Castro, oprichter van Rede Nami, zei hierover tegen ons in een interview:“ Het was voor het eerst dat iemand in ons werk geloofde en in ons wilde investeren.”

Rede Nami geeft workshops in scholen, bij organisaties en bedrijven, en met name in achtergestelde wijken waar graffiti wordt gebruikt als tool voor communicatie. Hiermee creëren ze bewustzijn, strijden ze voor gendergelijkheid en streven ze ernaar een eind te maken aan geweld tegen vrouwen. Ook pleit Rede Nami voor toegang tot reproductieve en seksuele gezondheidszorg voor meiden en jonge vrouwen.

Toen Rede Nami een subsidie aanvraag deed bij Mama Cash was dit in de eerste instantie om deze workshops te kunnen bekostigen:

“Toen we die aanvraag deden in 2011, waren we nog geen formele organisatie. We waren enkel een groep graffiti artiesten die workshops in scholen wilden geven. Helaas waren we wat voorbarig in denken dat de overheid hier zomaar toestemming voor zou geven.”

Rede Nami slaagde er toentertijd niet in om die workshops in de scholen te geven en moest dit op alternatieve plekken doen. Toch leverde de steun van Mama Cash een grote bijdrage:

“Dankzij de steun van Mama Cash hebben we een enorme groei door kunnen maken. Nu hebben we alle juiste papieren en kennis die ons in staat stelt om goed werk te kunnen leveren. En, het belangrijkste van alles, we kunnen nu de meiden de macht geven om zelf de projecten te doen.”

Panmela Castro begon ooit zelf, onder de naam Anarkia, als graffiti artiest. Toen al merkte zij dat organisaties die graffiti projecten met jongeren doen graag zelf de touwtjes in handen willen houden. Zij vertellen jongeren het liefst precies wat ze moeten doen.

“Ik dacht bij mezelf, nee, ik wil mijn eigen ideeën hebben! Ik heb hier enorm veel van geleerd. Toen ik begon met Rede Nami wist ik precies wanneer te stoppen met praten, zodat de meiden zelf konden gaan nadenken over wat ze wilden doen.”

Dat de meiden zelf bepalen wat ze willen doen en zeggenschap hebben over wat ze maken is van enorm belang voor Rede Nami. Zo zegt Panmela hierover:

“Zelfs nu we een formele organisatie zijn met een constante groep, de meiden blijven beslissen! Er waren zeker momenten dat we merkten dat we deze structuur aan het verliezen waren. Dan zorgden we er zo snel mogelijk voor dat de macht weer bij de meiden terecht kwam.”

Rede Nami, en met name Panmela Castro, heeft inmiddels internationale erkenning gekregen voor haar werk as graffiti artiest en vrouwenrechtenactivist. Zo werd Panmela in 2012 door Newsweek Magazine uitgeroepen tot 1 van de 150 ‘Women who Shake the World’. Ook ontving zij meerdere malen de Hutúz Award, de meest prominente hip-hop award van Latijns Amerika.

“Vandaag de dag is mijn werk, en het werk wat ik doe met Rede Nami en met de meiden, ontzettend bekend. Iedereen gelooft in wat we doen en steunt het ook van harte. Maar Mama Cash was de eerste die echt in ons werk geloofde en zag hoe belangrijk het was. Dat Mama Cash die eerste stap nam is voor ons van onschatbare waarde geweest. Als zij ons toentertijd niet hadden gesteund, hadden we misschien wel nooit de kans gehad om zoveel vrouwen te helpen.”

Op 20 juli domineerde voor een paar uur de verflucht in het Mama Cash kantoor. Op deze snikhete dag wist Panmela in korte tijd één van de muren in onze kantine compleet om te toveren. En het eindresultaat is fantastisch.

Nicky McIntyre, directeur van Mama Cash: “Zien dat deze groep zo enorm is gegroeid en nu zoveel bekendheid krijgt voor het werk wat ze doen, maakt ons ontzettend trots. We zijn dan ook ongelofelijk blij en dankbaar dat de muur in onze kantine nu een klein deel uit mag maken van hun bevlogenheid en harde werk.”