Nieuws & Blogs

pontonbanner

Uitwisseling over Seksuele voorlichting met Ponton

Auteur Natalia Broniarczyk for Ponton

Eén van de organisaties die bij Flirty Thirty, het festival ter ere van ons dertigjarig jubileum, aanwezig was, was de door ons gesteunde organisatie Ponton. Zij vertelden enthousiast over hun ervaringen met het geven van voorlichting over seksualiteit en reproductieve rechten in Polen. Gosia Kot, voorlichtster en coördinator, en Natalia Broniarczyk, voorlichtster, kwamen drie dagen naar Amsterdam om hun ervaringen te delen, nieuwe kennis op te doen, een strategie te ontwikkelen en mee te feesten.

Ponton is in 2002 opgericht door twee jonge feministische activisten die deel uitmaken van een beweging die zich inzet voor seksuele en reproductieve gezondheidsrechten (SRGR) in Polen. Zij richtten Ponton op als een jongeren-SRGR groep met een focus op seksuele voorlichting, vanuit de motivatie om meer jongeren bij dit doel te betrekken. Anno 2013 is Ponton uitgegroeid tot een organisatie bestaande uit een coördinator, een advocacy medewerker en een communicatiemedewerker, plus een dertigtal vrijwilligers. De organisatie biedt verschillende vormen van seksuele voorlichting en is de meest belangrijke organisatie in Polen die pleit voor veelomvattende seksuele voorlichting.

Ponton bezoekt Nederland om inzicht te krijgen in de Nederlandse ervaring met seksuele voorlichting

door Natalia Broniarczyk – voorlichtster bij Ponton

Begin oktober kwamen Gosia en Natalia, Ponton’s voorlichtsters, naar Amsterdam om het 30-jarig bestaan van Mama Cash bij te wonen en kennis op te doen over seksuele voorlichting in Nederland.

In 1983 richtten vijf Nederlandse vrouwen een stichting op om vrouwen te steunen en bij elkaar te brengen in hun strijd voor onafhankelijkheid, om stereotyperende man-vrouw verhoudingen te doorbreken en om een cultuur van vrede op te bouwen. In de afgelopen dertig jaar is deze kleine Nederlandse organisatie zo uitgegroeid dat zij nu financiële steun kan bieden aan non-gouvernementele organisaties die pleiten voor de rechten van vrouwen, transgenders, seksuele rechten en seksuele voorlichting over de gehele wereld. Drie decennia lang heeft Mama Cash een visie nagestreefd die de oprichters vanaf het begin voor ogen hadden: dat elke meid en vrouw het recht en de mogelijkheid heeft om haar eigen keuzes en beslissingen te maken en om controle te hebben over haar eigen lichaam zodat zij in staat is om volledig en op gelijke voet bij te dragen aan het opbouwen van een rechtvaardige, duurzame en vredige wereld.

De dertigste verjaardag van Mama Cash bood de gelegenheid om een bijeenkomst te organiseren voor NGOs die zich jarenlang hebben ingezet ten behoeve van hun lokale gemeenschappen, voornamelijk dankzij de steun van deze Nederlandse organisatie. De voorlichtsters van Ponton waren gevraagd om samen met de coaches van Mail&Female, een Nederlandse (seks)winkel voor vrouwen, een workshop te geven en ervaringen met het pleiten voor seksuele voorlichting in Polen te delen. Tijdens ons deel in de workshop kregen wij de kans om Ponton’s activiteiten, doelen, uitdagingen en obstakels die wij in het dagelijks werk tegenkomen aan een groot publiek voor te leggen.

Onze presentatie werd gevolgd door een groot aantal vragen uit het publiek; men wilde weten hoe wij met moeilijke situaties omgaan en men sprak bewondering uit voor ons werk. Aan het eind van de workshop vroegen wij de deelnemers om de volgende zin af te maken: ‘Seksuele voorlichting in Polen zou verplicht moeten zijn, want…’. Tot onze verassing kwamen er vele antwoorden, waaronder slogans zoals ‘Seksuele voorlichting in Polen zou verplicht moeten zijn, want een kind met kennis is veiliger en kennis betekent macht’; ‘… want je hoeft je niet te schamen of bang te zijn voor seks’; ‘… want toegang tot kennis is een mensenrecht, zeker als het gaat om kennis over seksualiteit en stelt ons in staat om seksueel geweld, infecties en aandoeningen te voorkomen’.

Het was lastig om het niet eens te zijn met de mening van onze Nederlandse collega’s – zij weten hoe belangrijk kennis over seksualiteit is, en zij kunnen trots zijn op de manier waarop zij een omvangrijk programma in seksuele voorlichting in hun land hebben opgezet en ingevoerd.

Seksuele voorlichting is verplicht in Nederland en heeft een van de beste curricula ter wereld. Educatieve programma’s worden gefinancierd door de overheid, voorbereid door experts en in overleg met scholen ingevoerd. Nederland heeft één van de laagste percentages tienermoeders in Europa, en onlangs is Rutgers WPF, een Nederlandse organisatie, door Engelse scholen benaderd die nog steeds met dit probleem kampen en op zoek zijn naar een effectieve educatieve oplossing. We maakten ook gebruik van deze gelegenheid om een bezoek te brengen aan Rutgers WPF, een organisatie die zich bezig houdt met seksuele rechten en gezondheid, educatieve programma’s in elkaar zet voor tieners, ouders en leraren, en toezicht houdt op de daadwerkelijke invoering van de verplichte seksuele voorlichting op scholen.

Het was voor ons heel nuttig om iemand te ontmoeten die verantwoordelijk is voor het schrijven van tekstboeken en programma’s voor de jongste groep kinderen (vanaf 4 jaar). Seksuele voorlichting voor zulke jonge kinderen heeft in Nederland niets te maken met waar tegenstanders in Polen bang voor zijn. Leraren vragen kinderen niet om zich uit te kleden, zichzelf aan te raken en moedigen ze niet aan om te masturberen. Niemand vraagt kinderen om hun seksuele voorkeur te veranderen of jongens om hun nagels te lakken. In plaats daarvan praat de leraar met de kinderen over hoe het lichaam eruit ziet, benoemt de verschillende lichaamsdelen, en legt uit waarom iedereen er anders uitziet. Daarnaast benadrukken ze dat, afgezien van de verschillen in uiterlijk, geslacht, gezondheid of handicap, iedereen gelijkwaardig is en dat we het allemaal verdienen om met respect behandeld te worden. Deze vorm van seksuele voorlichting helpt om gender gelijkheid te promoten, beschermt de kinderen tegen seksueel geweld, draagt bij aan een positieve kijk op het eigen lichaam en seksualiteit, en helpt om de bond tussen ouder(s)/verzorg(st)er(s) en kind te versterken.