Nieuws & Blogs

(c) Daan Stringer ~ Nicky McIntyre  04 FI

Ja ik wil! Of toch niet?

Auteur Nicky McIntyre

Mijn twijfels over DOMA

Nicky McIntyre ~ (c) Daan Stringer

Nicky McIntyre ~ (c) Daan Stringer

Gisteren verwierp het hoogste Amerikaanse gerechtshof de Defense of Marriage Act (DOMA) omdat het de grondwet schendt: deze wet behandelde getrouwde homostellen anders dan andere getrouwde mensen door hen bepaalde belastingvoordelen te ontzeggen. Wie had ooit gedacht dat ik dit nog zou meemaken? Het is een spannende tijd om deel uit te maken van de LGBT-gemeenschap. Er worden zoveel belangrijke stappen gezet in de richting van gelijke behandeling voor de wet.

Ondanks de welverdiende vieringen, moet ik toegeven dat ik me ook een beetje ongemakkelijk voel bij de enorme focus op slechts dat ene onderwerp van gelijke huwelijksrechten. Ik maak me zorgen dat de LGBT-gemeenschap zo bezig is met het overnemen van heteroseksuele tradities, dat we passief worden en uit het oog verliezen dat we moeten vechten voor grotere veranderingen binnen de maatschappij. We moeten ervoor blijven knokken dat verschillende vormen van relaties en gezinssamenstellingen volledig worden geaccepteerd, en dat elk mens wordt gewaardeerd. Het is juist de overtuiging dat ongelijkheid ter discussie moet worden gesteld – of het nou om inkomen, etniciteit of gender gaat – waardoor ik me op mijn plaats voel in de LGBT- en vrouwenbewegingen.

Ik wil dat we doorgaan met radicale veranderingen teweeg brengen ten behoeve van sociale gelijkheid. Ik ben niet tevreden met gelijke huwelijksrechten, als slechts enkelen er baat bij hebben en we ons verder niet bezig houden met het universele recht op gezondheidszorg, huisvesting en andere essentiële levensbehoeften. Ik hoef geen deel te zijn van de ’mainstream’, als de ’mainstream’ zoveel andere mensen buitensluit. Ik sloot me per slot van rekening aan bij beide bewegingen om mensen erbij te betrekken, verbindingen te maken en om samen naar een wereld met meer gelijkheid te streven.

Ik woon in Nederland waar mensen van hetzelfde geslacht gewoon kunnen trouwen. Maar mijn partner Carrel (een vrouw) en ik, zijn nog steeds niet getrouwd, terwijl we al 12 jaar samen zijn en een jonge dochter hebben. Misschien dat we dat nog gaan doen. Per slot van rekening houden we veel van elkaar en het is natuurlijk een perfect excuus om al onze vrienden en familie bij elkaar te brengen voor een groot feest. Maar ik wacht nog even – tot de tijd dat getrouwd zijn niet meer de enige geaccepteerde vorm van verbintenis is binnen een relatie of gezin. “Liefje, vind je het erg om nog even te wachten?